foto

"Dream, dance, smile, sing and have faith that love 

is an unstoppable force"  Huey a el Saie

...................

................... c' est la vie ...................

by koko

spirit liquid...

"Το παρελθόν δεν είναι λιμάνι για ν’ αράξουμε σ’ αυτό· 

είναι φάρος 
που πρέπει να δείχνει τα λιμάνια του μέλλοντος"  

Σαράντος Καργάκος

♦ • • • • • ♦ • • • • • ♦ • • • • • ♦ • • • • • ♦ • • • • • ♦ • • • • • ♦
♦ ♦ ♦ ♦ ♦ 
<by koko>

Merry Christmas and a Happy New Year!

"Πραγματική αγαλλίαση είναι όταν αισθάνεσαι ότι μπορείς ν’ αγγίξεις ένα αστέρι χωρίς να σηκωθείς στις μύτες των ποδιών σου" Doug Larson

Ευτυχισμένες γιορτές και Χρόνια πολλά!

by koko 

μα...

...μες στην αμφιλύκη μιας δύσβατης πραγματικότητας....

...το φως της ελπίδας προσώρας, έχει ηττηθεί...

by koko

απολογισμός...

“...Κι η μέρα, ακόμα κι η πιο άδικη, 

σου αφήνει στην τσέπη μιαν ασπρογάλαζη σημαιούλα 

απ’ τη γιορτή της θάλασσας...” Γιάννης Ρίτσος

photo - internet

Εύχομαι τρυφερές στιγμές, με πολλές ασπρογάλανες σημαιούλες... 

για ένα όμορφο Καλοκαίρι!

<by koko>

"Οι άνθρωποι, όπως τ’ αστέρια, 

έχουν το δικαίωμα της έκλειψης. 

Και αυτό δεν πειράζει, 

με την προϋπόθεση ότι το φως

θα ξανάρθει και η έκλειψη 

δεν θα χαθεί μέσα στη νύχτα" Victor Hugo 

                           Καλό Καλοκαίρι!

"To μυστικό για να πας μπροστά είναι να κάνεις το πρώτο  βήμα. Το μυστικό για να κάνεις το πρώτο βήμα είναι να «σπάσεις» τον  πολύπλοκο  στόχο σου σε  διαχειρίσιμα κομμάτια και να αρχίσεις με το πρώτο  απ΄αυτά" 

Mark Twain

“εύχομαι στέρεα μελλοντικά βήματα 

για μια ζωή που την αξίζετε”

<by koko>

                  

Κάθε πρωΐ

"Κάθε πρωί

Καταργούμε τα όνειρα

Χτίζουμε με περίσκεψη τα λόγια

Τα ρούχα μας είναι μια φωλιὰ απὸ σίδερο

Κάθε πρωὶ

Χαιρετάμε τους χθεσινοὺς φίλους

Οι νύχτες μεγαλώνουν σαν αρμόνικες

-Ήχοι, καημοί, πεθαμένα φιλιά.

(Ασήμαντες απαριθμήσεις

-Τίποτα, λέξεις μόνο για τους άλλους.

Μα που τελειώνει η μοναξιά;)

(Μανόλης Ἀναγνωστάκης)

..................................♥....................................

...να ξεκινάτε με χαμόγελα κι ατίθασες ελπίδες...

Καλό Νοέμβρη!

<by koko>

♥

...φθινοπώριασε

Καλωσόρισες Σεπτέμβρη! 

Σκέψεις, ιδέες, αναθεωρήσεις και προβληματισμοί,

χορεύουν σαν φθινοπωρινά φύλλα που απελευθερώνονται

μελαγχολικά στον άνεμο, σαστισμένα κι εκείνα με αποχρώσεις μοναξιάς.

Η ομορφιά της εποχής καθρεφτίζεται ανάμεσα από θλιμμένες αισθήσεις,

κι ο πόθος άτσαλα, κουρνιάζει στην παραδοχή του σήμερα

και καλωσορίζει τον Σεπτέμβρη!

...καλό φθινόπωρο σε όλους, με λίγη μουσική ...

<by koko>

...μη χάνουμε την αισιοδοξία μας...

foto από internet

Καλό Καλοκαίρι!

by koko

"Ο λαός δεν σώζεται! Σώζει" Ν. Καζαντζάκης

...πρέπει να καταλάβουν οι της ΕΕ  ότι έχουν να κάνουν 

με πολύ... δυσήνιους "υπηκόους"...

Στον καμβά των εξελίξεων, ζωγραφίζουμε "σοφές πινελιές" 

για τις δικές μας πυγολαμπίδες!

...συστάδες χαμόγελα σε όλους ...

<by koko>

ο απαίδευτος νους...

Φτωχοί, όχι Κτήνη

foto

Ένα υπέροχο κείμενο αλίευσα από το aixmi.gr, είναι τόσο επίκαιρο κι ολοκληρωμένο που αξίζει την προσοχή μας, νομίζω!

γράφει ο Πέτρος Κουμπλής.

-Ποιος κυβερνά αυτόν τον κόσμο;

-Ο απαίδευτος νους.

-Ο απαίδευτος νους; Είναι ο πλούσιος; Είναι ο αμόρφωτος; Είναι ο..;

-Είναι ο απαίδευτος νους.

-Τι εννοείς; Τι σημαίνει αυτό;

Ο απαίδευτος νους άγεται και φέρεται. Γίνεται έρμαιο της συγκυρίας. Γίνεται αυτό που συμβαίνει- και τίποτα άλλο.

Ο απαίδευτος νους προσκολλάται πάντοτε στον εκάστοτε Δυνατό. Είναι μια αυτόματη, αντανακλαστική κίνηση. 

Ο απαίδευτος νους δέχεται τη δωροδοκία, την εύνοια, την υπεροπτική ανοχή του Δυνατού. Μια δουλειά, λίγα χρήματα, ένα αντάλλαγμα. Θα δεχτεί να βελτιώσει πρόσκαιρα τη θέση του και θα επιτρέψει στον βασιλιά, τον κυβερνήτη, τον πρωθυπουργό να συντηρήσει το εκάστοτε διεφθαρμένο καθεστώς του.

Ο απαίδευτος νους επιτρέπει την αθλιότητα, όσο εκείνη λειτουργεί υπέρ του. Με τον καιρό θα καμαρώσει κρυφά τη δύναμη της Εξουσίας και τη βαρβαρότητα που την συντηρεί. Όταν ο Δυνατός δεν έχει πια τα μέσα- το χρήμα και την επιρροή- για να τον κρατήσει πιστό, τότε αμέσως στρέφεται στον επόμενο Δυνατό. Σβήνει ξαφνικά με απαξία τη συμμετοχή και την ανοχή του στο θλιβερό παρελθόν. Γίνεται με θρασύτητα ο πιο σκληρός πολέμιος του παλαιού κι ο πιο πιστά οργισμένος ακόλουθος του καινούριου Δυνατού. Και παράλληλα με αυτόν τον φαύλο κύκλο της εξουσίας και τα σερνόμενα πλήθη του, ο απαίδευτος νους πάντοτε εντοπίζει τον αδύναμο.

Ο απαίδευτος νους συντρίβει τον αδύναμο. Ο πλούσιος τον φτωχό. Ο φτωχός τον ακόμα πιο φτωχό. Ο πιο φτωχός τον παρία. Ο παρίας τον ανέγγιχτο («the untouchables», η έσχατη κάστα στην Ινδία). Συχνά οι εξαθλιωμένοι γίνονται ακόμα πιο σκληροί απ’ τους βασανιστές τους – έτσι η Αδικία διαιωνίζεται.

Ο απαίδευτος νους πιστεύει. Ο θεός του είναι η Ισχύς. Αυτή είναι η ιερή του δύναμη. Μόνο αυτή μπορεί να αντιληφθεί. Μπορεί να περιφέρει λεκτικά έννοιες όπως η Αγάπη και η Ελευθερία, να τις περιγράφει, να τις κορνιζάρει με μεγάλα γράμματα, αλλά ποτέ δεν τις ενσωματώνει χωρίς αντάλλαγμα στη μικρή ζωή του. Μόνο μέσα στην επιφάνεια του συγκριτικού βαθμού βρίσκει νόημα. «Είμαι πιο καλός. Ο θεός μου είναι πιο καλός.  Είμαι ανώτερος».

Ο απαίδευτος νους δεν ξαγρυπνά τις νύχτες. «Πώς έζησα σήμερα; Τι έκανα; Τι δεν έκανα;» «Μήπως αδίκησα κάποιον; Μήπως τον πόνεσα;». Δεν αναρωτιέται. Γιατί ο απαίδευτος νους είναι πάντοτε αδικημένος. Θιγμένος. Κι ,επομένως, πάντοτε δικαιολογημένος. Αυτός είναι ο αγαπημένος του ρόλος.

Ο απαίδευτος νους δηλώνει απερίφραστα και μεγαλόφωνα την ύπαρξη του. Είναι η παράλογη προβολή του πλούτου του, είναι η μίζερη προβολή της ατυχίας του, είναι η αλαζονική προβολή της τιμιότητάς του, της ηθικής του ανωτερότητας.

Ο απαίδευτος νους φοβάται. Φοβάται το Άγνωστο – δηλαδή τα πάντα. Δεν μπορεί να δώσει εξήγηση, δεν έχει την πνευματική ζωή που θα γαληνέψει την άγνοιά του. Κι έτσι αρχετυπικά μετατρέπει το Άγνωστο σε καλό ή κακό θεό, σε δαίμονα ή προστάτη. Τελικά φοβάται και τα δυο.

Ο απαίδευτος νους δεν διστάζει ν’ αφεθεί στα πιο βάρβαρα ένστικτά του – γιατί είναι ό,τι πιο εύκολο μπορεί να κάνει. Η κάθε εποχή θα του δώσει συνθήματα/ επιχειρήματα για κάθε άθλιο εαυτό του.

Ο απαίδευτος νους πηγαίνει στο Σχολείο, στο Πανεπιστήμιο, λαμβάνει τις πληροφορίες της εποχής του, διαβάζει, αποκτά πείρα, διδάσκει. Αλλά ποτέ δεν διδάσκεται.

Ο απαίδευτος νους ακολουθεί τυφλά την Αυθεντία του καιρού του. Συχνά ταυτίζει τον εαυτό του με την Αυθεντία.

Ο απαίδευτος νους ξέρει. Κατέχει την αλήθεια. Την Απόλυτη Αλήθεια. Δημιουργεί ένα σύννεφο, ένα νεφέλωμα ιδεοληψιών, προκαταλήψεων, στερεοτύπων κι απαράβατων κανόνων. Κρέμεται με υστερία πάνω απ’ το σύννεφο αυτό και πιστεύει πως τον  σηκώνει ψηλά, πως μαζί πηγαίνουν βόλτα πάνω απ’ τις ζωές των άλλων πλασμάτων. Νιώθει θεός τους για μια μέρα – για μια ζωή. Πάνω στο σύννεφο κάνει περίεργες κινήσεις με το σώμα και τα χέρια του, λατρεύει ξύλα, χρυσάφια ,υφάσματα και ρούχα, φτιάχνει τελετές και καταναγκασμούς, αλλά αδυνατεί να πει μια καλημέρα – και να την εννοεί.

Ο απαίδευτος νους ζει μέσα μια διαρκή σύγχυση. Η Σύγχυση σημαίνει πάντοτε Σύγκρουση.

Ο απαίδευτος νους ζει μέσα σε μια διαρκή αντίφαση. Πολεμά στο όνομα της Ειρήνης, Σκοτώνει στο όνομα της Ζωής, Πονά στο όνομα της Αγάπης, Σκλαβώνει στο όνομα της Ελευθερίας, Αδικεί στο όνομα της Δικαιοσύνης, Παρανομεί στο όνομα του Νόμου, Καταστρέφει στο όνομα της Ύπαρξης.

Ο απαίδευτος νους έχει ως σημείο αναφοράς τους εχθρούς. Τους φαντάζεται, τους δημιουργεί, τους ελκύει.

Ο απαίδευτος νους ζει μέσα απ’ τους άλλους. Παραμονεύει. Χάνει χρόνο, απ τον ελάχιστο που διαθέτει στην ενσαρκωμένη ζωή του, για να ασχοληθεί με τα πλάσματα που πιστεύει πως κλέβουν κάτι από τον ζωτικό του χώρο. Δεν αντέχει τη μοναξιά της περισυλλογής. Δεν εμβαθύνει.

Ο απαίδευτος νους είναι ο Δικτάτορας. Του κράτους του, της ομάδας του, της οικογένειας, των παιδιών, των συντρόφων του, των φίλων, της καθημερινότητας.

Ο απαίδευτος νους κρίνει, δεν δημιουργεί.

Ο απαίδευτος νους δεν ζει στο παρόν. Θα στοιχημάτιζε και τη ζωή του για το τι έγινε πριν από χιλιάδες χρόνια, έχει τη βεβαιότητα για το τι πρόκειται να συμβεί. Αλλά στην πραγματικότητα δεν ξέρει τίποτα για το Τώρα.

Ο απαίδευτος νους δεν αναγνωρίζει το ταλέντο, την ομορφιά των άλλων.

Ο απαίδευτος νους δημιουργεί τη γραφειοκρατία. Αγαπά τους τύπους, γιατί δεν απαιτούν βαθύτερη αντίληψη της ζωής, δεν ζητούν κάποια πνευματική διαδρομή, είναι ευκόλως αναγνώσιμοι. Υπάρχουν εκεί, αμετακίνητα παρόντες, ένα έτοιμο εγχειρίδιο.

Ο απαίδευτος νους στηρίζει με τη σιωπή του κάθε φαύλο καθεστώς. Καταστρέφει με το θόρυβό του κάθε δημοκρατία. Γιατί ο λόγος του δεν είναι ποτέ απόσταγμα σκέψης. Βιάζεται να σωπάσει ή να επιβάλει τον λόγο του. 

Ο απαίδευτος νους είναι ανυπόμονος. Δεν έχει τον αυθορμητισμό ενός παιδιού, τη λαχτάρα του ερωτευμένου. Δεν κατανοεί τη στωικότητα, την καρτερικότητα, την αξία του λόγου και τη σοφία της σιωπής. Ζει σπασμωδικά, ακριβώς όπως σκέφτεται.

Ο απαίδευτος νους δεν έχει καμία εσωτερική ευγένεια. Ο αληθινά ευγενής άνθρωπος φαίνεται μόνο από τους τρόπους του απέναντι σε εκείνους, τους οποίους δεν έχει καμία απολύτως ανάγκη.

Ο απαίδευτος νους δεν έχει χιούμορ. Λέει αστεία, γίνεται εύθυμος, σκωπτικός, πικρόχολος και χαιρέκακος. Αλλά δεν επιτρέπει να αγγίξει κανείς – ούτε λεκτικά- την κοσμοθεωρία του.

Ο απαίδευτος νους συγχωρεί τον εαυτό του. Όχι τους άλλους.

Ο απαίδευτος νους μπορεί να είναι μορφωμένος, σοβαρός, καλοντυμένος, να κατέχει φήμη κι αξιώματα, δύναμη, επιρροή και πλούτο. 

Ο απαίδευτος νους μπορεί να είναι αμόρφωτος, κακοντυμένος, χωρίς κοινωνική θέση κι αξιώματα. Σχηματίζει ομάδες , φράξιες, παρατάξεις, στρατούς, διαχωρισμούς. Οι περισσότερες εποχές της ανθρώπινης ιστορίας ευνοούν τον απαίδευτο νου. Γιατί εκείνος βρίσκει πάντοτε το κατάλληλο έδαφος μέσα στις αυστηρές δομές, στις έτοιμες απαντήσεις, σε ιδεολογικά κατασκευάσματα και θρησκείες. 

Ο απαίδευτος νους είναι υπάκουος – ή οργανωμένα, κατόπιν προσταγής, ανυπάκουος. Ψάχνει πάντοτε για την πιο ασφαλή φυλακή και τη βαφτίζει ζωή του.

Ο απαίδευτος νους δεν ξέρει τι είναι η καλοσύνη ή η αγάπη άνευ όρων. Δε θα άντεχε ποτέ μια τέτοια αναρχία.

Ο απαίδευτος νους δεν αντέχει τα πλούτη του – γίνεται άπληστος.

Ο απαίδευτος νους δεν αντέχει τη φτώχεια του – γίνεται κτήνος.

Πηγή...

◘.....◘.....◘.....◘.....◘.....◘.....◘.....◘.....◘.....◘.....◘.....◘

...στο στίβο της ζωής ματώνει η άγνοια, η ημιμάθεια κι η αδυναμία...

<by koko>

♥

Το άπλυτο κορμί το πλένεις. Καθαρίζει. 

Η βρόμικη ψυχή πώς πλένεται; 

Μενέλαος Λουντέμης («Αγέλαστη Άνοιξη»)

Η δική σας βρώμικη, ψυχή (πολιτική και μη) να γίνει ναυαγός στα θέλω σας 

και να μην ησυχάσει ποτέ!

<by koko>

ευχές...

 Καλή Ανάσταση Καλό Πάσχα!

..................................................................................................................................

Πολλές ευχές γι' ανάταση επούλωση, ίαση, κι ανάκαμψη 

ψυχής και ζωής!

...να περνάτε μαγικά φίλοι μου...

...............................foto, εδώ  και  εδώ ............................

Φως...

"Τι θα πει Φως; 

Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.."

Νίκος Καζαντζάκης

...γέμισε την ψυχή σου με ήλιο, 

και σαν φωτεινό αστεράκι, 

αγκάλιασε τις στιγμές και προχώρα... 

by koko

Καλές Αποκριές

foto: internet 

Το νόημα της Αποκριάς 

πάλλεται ξεχωριστά για τον καθ' ένα μας,

 η ψυχή μας, αθόρυβα γεμίζει παράδοση, ιστορία

 χρώματα κι αρώματα από μεταμφιεσμένους

και καρναβαλικές εκδηλώσεις. 

Είθε αυτή η ατμόσφαιρα να δώσει κουράγιο 

και δύναμη σε κάθε αποθάρρυνση και να νιώσετε

χαρά, ευθυμία κι ευφορία ψυχής! 

< by koko >

"Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη 

εν ανθρώποις ευδοκία"

"....αγάπη, η μόνη μέριμνα 

να μην σβήσει το φως της ψυχής μας"

Χρόνια Πολλά και Καλές Γιορτές με Υγεία φίλοι μου!

<by koko> 

Κ. Βάρναλης

"Η πόρνη" 

(το τρίτο μέρος από το Φως που καίει 

του Δήμου Τανάλια / Κ. Βάρναλης)

"...Εγώ μαι η Πολιτεία των Δυνατών

foto

η Πολιτεία των Λίγων των Κηφήνων,

της Αδικιάς, της Βίας η Πολιτεία

και της Ψευτιάς!

Εγώ μαι η ιερή Πατρίδα,

πόχω τον πόλεμο θεμέλιο,

της ευτυχίας των δυνατών θεμέλιο,

για να μπορούν να χαίρονται, γινόμενοι πιο δυνατοί

και πιο σκληροί,

πιο αχρείοι,

τις αδερφές, τις μάννες των «ηρώων»

μαζί με το αίμα των «ηρώων»!

Εγώ μαι η ιερή Πατρίδα

οπού με την ειρήνη θανατώνω

την ψυχή και το πνέμα των ανθρώπων,

σκεπάζοντάς τους με σκοτάδια και κουρέλια

foto από internet

και δίνοντάς τους λίγες λέξεις,

να ζουν ονειρευάμενοι τις λέξεις

και να πεθαίνουνε για λέξεις!

Είμαι η ιερή Πατρίδα, που διδάχνω

το μίσος, την κλοπή, το φόνο,

σειώντας ένα πανί χρωματιστό, 

μπροστά στα μάτια, 

που τυφλώνω τα με χίλιους τρόπους..."

Απόσπασμα από την "Πόρνη" εδώ  Το "Φως που καίει", ο Βάρναλης το εξέδωσε αρχικά στην Αλεξάνδρεια το 1922 από τις εκδόσεις Γράμματα με ψευδώνυμο: Δήμος Τανάλιας. 

Βέβαια, το (χαρακτηριστικό!) ψευδώνυμο δεν ήταν παρά φύλλο συκής, αφού όλοι ήξεραν ποιος είναι ο συγγραφέας του έργου. Μερικά χρόνια αργότερα, διάβασε το βιβλίο κάποιος εθνικόφρων ρουφιάνος (δείτε κι εδώ) και ξέσπασε σάλος για προσβολή της Πατρίδας και της Σημαίας, με αποτέλεσμα ο ποιητής, που ήταν δημόσιος υπάλληλος, εκπαιδευτικός, να τιμωρηθεί αρχικά με εξάμηνη παύση και τελικά (όταν πια είχε έρθει η δικτατορία του Πάγκαλου) με οριστική απόλυση.

Κάποιοι στίχοι, κάποια κείμενα είναι τόσο διαχρονικά που εκπλήσσεσαι! 

Εν όψη και του... ανασχηματισμού, αναρωτιέμαι τι σημαίνει γι' αυτούς ιερή Πατρίδα?

...βλέποντας και βιώνοντας την απάντηση τους, ματώνω, αλλά ελπίζω <by koko>

 Το ''χρυσάφι'' με τα μωβ λουλούδια

Κινέζοι επενδυτές ενδιαφέρονται για τον Κρόκο Κοζάνης!

Το ''λουλούδι'' της Κοζανίτικης γης θεωρείται από τα καλύτερα στον κόσμο!

Όπως αναφέρει το  eirinika.gr, το  ενδιαφέρον τους να πραγματοποιήσουν επενδύσεις σε αγροτικά προϊόντα της περιοχής, εξέφρασαν τα μέλη της αντιπροσωπείας Κινέζων επιχειρηματιών και θεσμικών παραγόντων, που επισκέφτηκαν το Δήμο Κοζάνης, έπειτα από πρόσκληση του δημάρχου Λάζαρου Μαλούτα.

Read more

Ενιαία "στέγη" στα Συντάγματα όλου του κόσμου συγκέντρωσε η Google!

Ένας νέος ιστότοπος (www.constituteproject.org) δημιουργήθηκε από την Google όπου συγκεντρώνονται κάτω από μια ενιαία «στέγη» τα κείμενα όλων των Συνταγμάτων του κόσμου, με στόχο, όπως είπε, να βοηθήσει τις χώρες του πλανήτη να μάθουν η μία από την άλλη και έτσι να αποφύγουν πολιτικές κρίσεις και συγκρούσεις.

Όπως μας ενημερώνει το mediasoup.gr, απ' όπου αλιεύσαμε την πληροφορία, η νέα online βάση δεδομένων με τα συντάγματα, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, παρουσιάστηκε στη Νέα Υόρκη και οι εκπρόσωποι της αμερικανικής εταιρίας δήλωσαν ότι θα είναι πολύ χρήσιμο να μάθει η μία κυβέρνηση -και γενικότερα οι ειδικοί και οι μη ειδικοί σε κάθε χώρα- τι έχει κάνει η άλλη στο παρελθόν, όσον αφορά το Σύνταγμά της.

Ο ιστότοπος δημιουργήθηκε με τη βοήθεια ερευνητών από την οργάνωση σύγκρισης των συνταγμάτων Comparative Constitutions Project. Η αρχική ιδέα «έπεσε» το 2008, όταν υπήρξε ανάγκη να δημιουργηθούν νέα συντάγματα για το Ιράκ και το Αφγανιστάν και έγινε αντιληπτό ότι δεν υπήρχε μια σχετική κεντρική πηγή γνώσεων σχετικά με την παγκόσμια συνταγματική εμπειρία, εύκολα προσβάσιμη από όλους. 

Όπως έγινε γνωστό, πέντε έως επτά νέα συντάγματα συντάσσονται κάθε χρόνο κάπου στη Γη, στο πλαίσιο συνήθως κάποιας συνταγματικής μεταρρύθμισης ή αλλαγής καθεστώτος. Ο νέος ιστότοπος επιτρέπει στους χρήστες να κάνουν αναζήτηση ανά χώρα και ανά έτος, καθώς επίσης να ψάχνουν τι προβλέπουν τα διάφορα συντάγματα για επιμέρους ζητήματα.   Πηγή: http://www.mediasoup.gr/node/77616